بهار: داشتم بازی اسپانیا و نیجریه رو نگاه میکردم که گزارشگر بازی حرف قشنگی رو زد.

در ضربات پنالتی اونیکه باعث باخت هر تیم میشه در واقع بازیکنان همون تیم هستن..با گل نکردن ضربه پنالتی خود..

و واقعا هم همینجوریه..اگه اونقدر بازی رو کش بدی تا به پنالتی برسی دیگه باید هر ضربه رو گل کنی. وگرنه بازنده ای!..90 دقیقه فرصت بازی رو از دست میدیم..30 دقیقه وقت اضافه هم داده میشه و بازم از دستش میدیم. این دفعه دیگه پنالتیا رو باید یکی یکی گل کنیم. دیگه اختیار از ما سلب میشه. مجبوریم، وگرنه باختیم. درسته که زدن ضربه مهارت میخواد. درسته که یکی رو بخاطر زدن ضربه های خوب پنالتیش میشناسن..اما دیگه گل کردن هر ضربه یک "وظیفه" هست.

کار رو به جایی نرسونیم که گلهامون یک وظیفه تلقی بشن.

در ضربات پنالتی مهم این نیست که یک بازیکن چقدر خوب توی 120 دقیقه قبل بازی کرده..دیگه اگه پنالتیش رو گل نکنه عامل باخت تیم به حساب میاد..پنالتی گل نشده روبرتو باجیو در فینال 94 همیشه در اذهان موندگاره.

کار رو به جایی نرسونیم که فراموش بشه کی بودیم و چکار کردیم و صرفا گل نزده مون در ضربات پنالتی تعیین کننده وضعیتمون در جدول باشه.

کاری نکنیم که گلهامون یک وظیفه به حساب بیان..

من: بیشین بینیم بااااا!..

پ.ن.:

من: خب حالا بیلاخره بازی اسپانیا و نیجریه به کجا رسید؟

بهار: نمی دونم..حواسم رفت به تایپ اینا، بازی از دستم در رفت!

پ.ن.2: یک هفته ای از نت به دور بودم. ببخشید اگه جواب کامنتاتون رو ندادم..